Mas Senéca

Geen telefoon, geen internet, best raar in deze tijd.

Maar….we zijn verhuisd en we wonen in een mooie grote tent, ieder op een eigen plek  op “Campo Estrellas”, Inge’s landje. Nou ja landje, het is zo,n 3 ha groot. Het ligt hoog, met een smal steil weggetje er naartoe. Met aan weerszijden scherpe doornige struiken die vele krassen op mijn auto maken.

Maar Bodile ( Bodillo in het Spaans) houdt zich prima. Trekt ons overal doorheen en de steilste berg op en geeft geen kik om de krassen op zijn flanken en om de rechterachterflank die wat los hangt na een onzachte ontmoeting met een muurtje langs de weg. Hij vraagt alleen wat extra water.

Voor degene onder u die Bodillo nog niet kennen: het is mijn sterke Franse auto, een groene peugeot 406. Mijn steun en toeverlaat op moeilijke wegen en wegvast en de rust zelve op drukke autobanen. Werkelijk ik zou een man willen die is zoals Bodillo…

We zijn ons inmiddels wel aan het oriënteren en ik heb ook al wat huizen en landjes gezien. Er is veel concurrentie onder de makelaars en ze zijn erg ongeduldig. Hier zo dicht bij zee is het eigenlijk veel te rumoerig en te duur dus we gaan het verder in het binnenland zoeken. In de buurt van Gandesa of Tivissa. Het schijnt daar een stuk goedkoper te zijn en Edward en ik zijn toch meer “bergmensen” dan zeeliefhebbers.

Volgende keer meer,
Liefs Maria

Geplaatst onder: Verhuizing op 26 oktober 2011